Trudno tak......

Dlaczego jak ja się zakochuję, to musi to być albo popapraniec, albo facet zajęty albo po prostu ktoś, kto mieszka jakieś 400 km ode mnie? Tym razem chodzi o odległość....... i myślę, że to może być główna przeszkoda na drodze do mojego szczęścia w kwestii uczuć... Wszyscy mi mówią, że co ma być, to będzie. Ale ja nie chcę, żeby życie decydowało za mnie... to ja chcę decydować o swoim życiu. I może ktoś powie, że jestem nadgorliwa i upierdliwa, ale nic mnie to nie obchodzi. Czasami lepiej wyjść na głupka i wiedzieć, że przynajmniej się spróbowało, niż siedzieć cicho i 30 lat później pluć sobie w brodę i zastanawiać się, czy można było zrobić coś więcej. Za niecałe dwa tygodnie zdobędę się na odwagę i zacznę poważną rozmowę.. a do tego czasu muszę się zastanowić, jak to zrobić. Trzymajcie kciuki. Bo ja czuję w swoim serduszku, że to jest właśnie to, na co czekałam.... i nieważne, że jest to akurat we Wrocławiu.